Bu aşkımız bizim celladımız olacak! Ah, ah! Ben onu seviyorum, o beni seviyor... Bir insan için sevdiği adam tarafından sevilmek, kendisini seven adamı sevmek... Ne büyük şey! Ne güzel şey! Fakat, heyhat! Biz de bu şartlar bulunduğu sürece dünyanın en kara bahtlılarıyız! Ah felek ah!
Ben "Onunla sevişiyoruz" dedim; hem gerçek Dadı,sevişiyoruz.Hele ben onu pek çok seviyorum. İşte ben söylüyorum ki,seviyorum. Birini sevmek ayıp mı? O da beni seviyor. Evet, pekala biliyorum ki seviyor. Sevmiyorsa, her gün mektebe giderken niçin gelir de beni alır? Niçin, ben dersi bilmediğim vakit o öğretir? İşte o da beni sever, ben de onu severim.
Yaşlı insanlar geride bıraktıkları gençliklerinin mutlu günleri akıllarına geldiği zaman böyle üzüntüye kapılırlar.O güzel günlerin bir daha yaşanmayacağını ve geriye dönüşün mümkün olmadığını düşünmek,yaşanmış acıların hatıra gelmesinden daha fazla acı verir onlara...