Göktuğ Ateş (@Goktug61) 1000Kitap'ta

Döndü ve kendine baktı, baktığının kendi olduğunu düşünmemişti. Onun silüetiydi besbelli, andırıyordu kendisini ancak silüetten öteye gidememişti. İlk önce bir hüzün kapladı içini biraz da umutsuzluk, daha sonra tekrar düşündü. Aslında sonsuz bir yolun sonuna bakmaya gayret etmişti. Yola devam etmeliydi bitmesini ummadan. Önüne döndü tekrar, yola koyuldu. Hüzün ve umutsuzluk yerini huzur ve sükûta bıraktı. Tıpkı yaşamın kendisi gibi sonuçta değil süreçteydi artık, düşmüştü kendi yakasından. Anlamıştı, baktığı bir silüetti ama tam olarak kendisiydi.

Göktuğ Ateş

@Goktug61·

Bazen Böyle Olur

Dalgalar vurmuş onca bince Yontulmak mı, yok olmak mı? Kaybolmak gibi en bildiğin sokakta Bazen böyle olur ya insana Doğru, yanlış, dolmuş, taşmış İnsan kendinden de kaçarmış Beklediklerim nerde kalmış Bazen böyle olur ya insana Dört nala giderken ölüme Ölümü de unuturmuş Çiçeklerin solmayanını alırmış Solmazsa nasıl güzel olur çiçekler Gerekirse çeker gidermiş Gidilebilirmiş gibi herkesten Siyahla beyaz gibiymiş Birgün gelmiş, bir iç çekmiş Yapılması gereken belliymiş Yapamamış, gidememiş, Karışmış renkler fütursuzca Bazen böyle olurmuş, Bir parçanı bırakman gerekirmiş, Gidebilmek için, Bazen böyle olurmuş

Şiir

Reklam

İleri