Mustafa Duran
@Goldberg
Bay Butler’ın hayatında bu kadar yokluk ve yoksunluk çekmesi için yeterli neden göremiyordu. Bir kadının aşkı uğruna veya bir güzelliğe erişmek adına yapsaydı, anlayacaktı. Tanrı’nın çılgın aşığı,yılda otuz bin dolar değil, tek bir buse için her şeyi yapabilirdi.
Sayfa 86
“Prenses” şiirinden uzun bir bölüm okurken gözlerinin yaşardığını gördü; estetik değerlerle yoğrulmuş zarif bir tabiatı vardı kızın. Öylesi anlarda Ruth’un coşkusu Martin’i de yücelterek tanrıların katına çıkarıyor,Martin ise onu dinleyip simasını seyrederken hayatın yüzüne bakıyormuş ve en derin sırlarını okuyormuş gibi hissediyordu kendini. Sonra ince duyarlıkların zirvesine yükseldiğinin farkına vararak,bunun aşk olduğuna ve aşkın dünyanın en muhteşem şeyi olduğuna karar verdi.
Sayfa 79
“Senin için casusluk yaptım,yalan söyledim,kendimi ölüm tehlikesine soktum. Bütün bunlarda amaç,Lily Potter’ın oğlunun emniyette olmasıydı güya. Şimdi kalkmış bana onu kesilecek bir domuz gibi semirttiğini söylüyorsun.
“Ama ne kadar dokunaklı bu,Severus,” dedi Dumbledore ciddi bir ifadeyle. “Yoksa bunca zaman sonra çocuğa karşı sevgi mi beslemeye başladın?”
“Çocuğa mı?” diye bağırdı Snape. “Expecto patronum!
Asasının ucundan gümüş maral fırladı:odanın zeminine indi,tek bir sıçrayışla odayı geçip pencereden dışarı uçtu gitti. Dumbledore onun süzülerek uzaklaşmasını izledi ve maralın gümüşsü parıltısı sönerken,Snape’e döndü,gözleri yaşla doluydu.
“Bunca zaman sonra,öyle mi?”
“Her zaman,” dedi Snape.
“Albus Severus,” dedi Harry usulca,Ginny’den başkasının duyamayacağı şekilde;Ginny de düşünceli davranarak şimdi trende olan Rose’a el sallıyormuş gibi yaptı. “Sana Hogwarts’ın iki müdürünün adı verildi. Bunlardan biri Slytherin’di ve büyük ihtimalle ömrümde tanıdığım en cesur adamdı.”
