Baler Talu

‘Şimdi aynı istasyon kederle Terliyor ve ben senden kalan Fotoğrafları, gümüş yüzüğünü Unuttuğun saç tokanı, bir de Bana hayretle bakan bir bulutu Yolluyorum bildirdiğin adrese Şimdi büsbütün bitiyor hikaye Ardında hiçbir iz bırakmadan Kal desem kalırdın biliyorum Ama sen orada kal istersen’
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
‘Bu şehir hurda demir yığını Gibi paslandı sen gidince Kar aydınlığında basıldı evler Kahreden bir tipiye tutulduk Kış uzun sürdü diyordu herkes Kar ayrılık mevsimidir ve yollar Yolcular için diyordum ben, bunu Bir tam bir aşk için söylüyordum Biten bir aşkın sonunda serçeler Gibi üşüyüşün kalmış aklımda İstersen kalayım ya da hiç Gitmeyeyim deyişin kalmış Kar ayrılık harflerine dönerken İkide bir biletini düşürüyordun Perondaki telaş ve gürültü ortasında Küçücük bir sessizliği büyütüyorduk’
‘Hiçbir şey daha kötü olamaz Kötü biten bir aşk sonrasından Ahrazlaşırsın Gölgelenir nesneler Her telaş ıssızlık taşır biraz Kabahatli bir çocuk gibi çıkarsın Sokağa, ki sokak puslu, alıngan Kalbinden daha tenhadır dünya Tenhadır sığındığın bütün kıyılar’
‘Ah çocuk, ay büyüdü ve sen hep Geç kaldın, zaman söğüt yaprağı Gibi hışırdayıp dururken sularda Islığın yetmiyor gümüşü ve ayı Denize düşürerek parlatmaya Ay üşüyor, ay üşüyor bu yalnızlıkta’
YOL ‘Dalgın yahut telaşlı Bir yolcunun unuttuğu Şu bir demet çiçek Yer alabilir mi istasyonun Kayıp eşya listesinde Anımsar mı şaşkın yolcu İner inmez trenden Neyi unuttuğunu geride Avuçlarındaki kıvılcım Tutuşturur mu bir ormanı Yolculuk uzun bir cümledir Ezberini bozar kimilerinin Derin yüzmek nefesine tutmak Ve bir de anıları daima Yanına almak gerekir Kaybolan nedir solgun Bir bahçe anlatır bunu Unutulan bir demet çiçek Açık kalmış bir kitap anlatır Yarım kalan bir cümle Yol unutturur kimilerine Daha istasyondayken bir şeyleri Vedanın sıcaklığı yele dönüşür Üşür bir demet çiçek o an