‘Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını düşürmüşse de ilkyazın tomurcuklarını fırtınalar hayat kendini yeniden yaratan bir bahardır verecektir en olgun meyvalarını mutlaka
yeter ki hüzünler sarartmasın yüzünü’
‘Ne kalmışsa sevgiden, neyi
bırakmışsa isteyerek
perdelerin kıvrımında örümcek
gibi geziniyor şimdi
dokuyor sessizliğin güz kilimini
Çok uzak ve çok beklenen
bir şey var gibi
doluyor akşamlarına birden
batırıyor canına sivri dişlerini
az değil sessizliğin öğrettiği’