Her şeyi onun gözlerinden daha da fazla görmeye başladıkça, önemli olan tek şeyin insanoğlunun iyiliği olduğu şeklindeki hümanist Hristiyan inancına duyduğum sadakati eski bir ceket gibi bir kenara bıraktım. Hepimizi, bilinçsiz bir şekilde Dünya'yı rahat bir yuva olarak saklamakta olan canlılar topluluğunun bir parçası olarak gördüm ve insanlar olarak bizim, Gaia topluluğu karşısında özel haklara değil yalnızca zorunluluklara sahip olduğumuzu fark ettim.
Önemli olan tek şeyin insanoğlunun iyiliği olduğuna dair inancımızla yeryüzünde yaşayan diğer tüm canlılara ne kadar bağımlı olduğumuzu budalaca bir tavırla unutuyoruz.