Zaman içine işliyor insanın, neden boşa geçti? Bazen yetersiz geliyor insan kendine; toparlanmak için bir kitap, bir dokunuş, bir söz, bir... , ne ? Onu fark edersen doğrulup harekete geçeceksin ve yeni fikirlere gebe olacak zihnin.
Zarfı verirken ucuna iliştirilmiş kuru yaprağın dağılıp döküldüğünü görmüşlerdi.
...
Yaprağın dağıldığını ablana lütfen söyleme olur mu, çok üzülür.
...
Daha çok gençtir o. Bunun değerini ikimiz de onun gözüyle göremeyiz. Sen çocuksun, ben otuzumdayım. Oysa o çok genç. Bu yüzden kuru yaprağı hepimiz ayrı değerlendiririz.
Büyüklerin her şeyi neden didik didik dikkatten geçirdiklerini bilmiyorum. Hep bir şeylerin iyi gitmediğini söylüyorlar. Biz seninle karşılıklı gülüşüveririz ya, buna bile kızarlar. Deli misiniz, durup dururken ne gülüyorsunuz ,diye ... Oysa hiç de durup dururken gülmeyiz değil mi ?