Erkeksindir, ayıp olur diye ağlayamazsın; kadınsındır, laf olur diye kahkaha atamazsın; erkek çocuğusundur, saç uzatamazsın; kız çocuğusundur, arkadaşının arabasına binemezsin...
Dostoyevski’ye kulak verelim:
“Hayır, ben dünyaya bir kez geldim ve bir daha da gelmeyeceğim:
Genel mutluluk falan bekleyemem.
Ben kendim için yaşamak istiyorum.”