Çocuklara ve bu çocukların ailelerine zorbalığa uğrayan çocuğun penceresinden olayları göstermek, bu öğrencinin yaşadığı zorluğu anlatabilmek çok zordu. "Bizim çocuk yapmaz öyle bir şey," diyerek kendi çocuklarını koruma kalkanı ile saran ve "Çocuklar eğleniyor, size ne oluyor?" diyerek olayları normalleştirmeye çalışan ailelerin hiçbirine mağdur öğrencinin duygusunu anlatamıyordum.
Okumak için ben biraz geç kalmışım. Zamansal olarak pandemi zamanının bir kitabı olmakla beraber zamanının da ötesine geçebilmiş bir kitap. Öğretmen olacak, olmak isteyen ve öğretmen olan herkesin tabii ki okuması gereken bir kitap.
Bir meslek mi yapıyoruz, yoksa bir yürek işi mi? Tek amacımız öğretmenlikten elde ettiğimiz maaşla geçinmek mi? Yoksa fark oluşturup bu ülkenin geleceğinde söz sahibi olacak öğrencileri bilgilerle ve yetkinliklerle en iyi şekilde donatmak mı?