GoodNightMoon
@GoodNightMoon
489 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Hastalık, gerçekleşmemiş konuşmaları ve ertelenmiş yakınlığı ortaya çıkarmıştı. Birdenbire yanınızdaki, her zaman var olacağına inandığınız kişi, ölümlülüğü ile ışıldamamaya başlıyor, Saydam ve kırılgan hale geliyor. Hayatın ipliği, sonbahar güneşinde aniden görünür hale gelen örümcek ağları gibi parlıyor.
Sayfa 45 - Metis
Reklam
“Ölümden korkmamıza gerek yok. O varsa biz yokuz. Biz varsak o yoktur.”
Epikür
Sayfa 42 - Metis
Şimdiye kadar Latincenin ölü bir dil olduğunu bilirdim. Şimdi onun ölümün dili olduğunu biliyorum. Ölüm Latince konuşur.
Sayfa 32 - Metis
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi? O denli yok ki her boş anı yokluğuyla dolduruyor.… Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
Sayfa 17 - Metis
Bu kitap ölüm hakkında değil, sona eren bir hayat için duyulan hüzün hakkında.
Sayfa 12 - Metis