Nefis sufilerce insanın tamamı, kendisidir. Böyle anlatılmasının sebebi ise, insan hayatının tamamını ve insanın kendisini yöneten bir gücü olmasıdır. Yaşam devam ettikçe insan, nefsi ile savaş halinde olmalıdır.
Gerçekliğin korkunç adaletini anlamaya başladıkça, zalim adaletsizlik için döktükleri yaşlar kuruyor. Yine de, yaşamlarındaki ihtişamın gerçek kaynağı belki de döktükleri bu yaşlar, yüreklerindeki öfke, cömertlik çabaları ve çaresizliklerini kabullenişleridir.
Ama mesele şu ki, mutluluğu aptalca bir şey sanmak gibi, ukalaların ve elit geçinenlerin aklına uyarak sürdürdüğümüz kötü bir alışkanlığımız var bizim.