Nedense herkes birbirinin açığını arardı, hep tanıdıkları insanları konuşurlardı. Hele küçük yerde dost gibi görünenlerin bile arkandan söylemediği laf kalmazdı.
Sayfa 76
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Deniz insanı denizde kalmalıydı, kara insanı karada.
Sayfa 73
"Kısmetten öte yol yokmuş" dedi, "demek ki eceli gelmemiş, helal olsun sana balık, yaşamayı hepimizden fazla hak ediyorsun."
Sayfa 61
Baba yunusun hediyesiydi bu bebek. Keşke insanlar da yunuslar kadar iyi olsaydı.
Sayfa 60
Hayatının sonuna kadar değişeceği bir olaya tanık olmanın heyecanıyla göğsü inip kalkıyor, soluğu ağzına sığmıyor, yüreği alver edip duruyordu.
Sayfa 51