Eflah'ın bazen gözleri sızladı, yüreği yandı ve acıyı kemiklerine kadar hissetti ama onu hiç hatırlamadı. Kimi unuttuğunu bile bilmeden silinen hafızasına Ukde'yi geri getiremedi. Tıpkı hayatına da geri getiremediği gibi. Ukde bir daha geri dönmemek üzere gitmişti ondan.
Öyle bir uğradım dercesine gitmişti.
"Sence bize mutlu son yakışır mı?"
"Evet, en güzel bize mutlu son yakışır."
"Ya ayrılırsak?"
"Seni hiç bırakmam."
"Ya beni unutursan?"
"Hiçbir şey seni bana unutturamaz."
"Söz mü?"
"Söz veriyorum, Acıbal. Seni hiç unutmayacağım."