Tuğçe Kızılpınar
@Greenpeace
3 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Son Ada
---
Kaç defa elimden bırakmak istedim, kaç kez kitabın kapağını kapayıp tekrar okumak için güç topladım, kaç defa neden bu kitabı aldığım yönünde sorgulamalara tâbi tuttum kendimi. Onca ara vermelerden mütevellit —ki bu aralar oldukça kısa süreliydi— hayatımda okurken en çok zorlandığım kitap oldu, istisnasız.
O kadar insani dili olan bir kitaptı ki... O denli insan olmaya yeten değerlere, adrese teslim ifadeler vardı ki... Kitabın kendisi, hayatta nerede durmanız, hangisi olmanız gerektiği konusunda kendi hayatınıza atacağınız cesur bir adım netliğinde. Başlangıçta bir ütopya olarak kabul görecek bir yaşam alanının —yavaşça— nasıl bir distopyaya dönüştüğünü; dönüşümde kalbinize batan her cam kırığıyla, her kesik acısıyla derinden şahit olduğunuz bir kitap. Ve bu hayatta mutlaka okumanız gereken bir kitap.
Bu hayatta "güç", bizlere hep "haklılar ve güçlüler" penceresinden anlatıldı. Gücü yalnızca hırslıların, hesap kuranların, zalimlerin elinde olduğu fikri aşılandı. Kötülerin hızla organize olduğunu ve bu yüzden güçlü olduklarını gördük. Oysa iyi de kötü de içimizdedir. Herkesin olanının bin bir renk paleti vardır. Bu dünyaya dengeyi getirecek olan; iyinin de içindeki gücü kabul edip ona inanması, uğruna savaşmasıyla mümkün.
İyiler, güçlü olmak zorundasınız!
Kötülerin ders alacağı, iyilerinse güç toplayacağı bir kitap olsun! 
Zülfü Livaneli