Hiçbir şey değildim ben, bana bağlanmaya değmezdi, yaşamım başka yerdeydi benim, günlük mutluluktan nasibi yoktu bu yaşamın, oysa bu mutluluğu belki her şeye yeğlerdim, ama işte, iş işten geçmişti artık.
Ama biliyor musunuz nıçın ölülere karşı hep daha dürüst ve daha cömertizdır? Nedeni basittir! Onlara karşı bir yükümlülüğümüz yoktur. Özgür bırakır bizi onlar,
Evet, benden daha doğal az kimse bulunur. Yaşamla uyuşmam eksiksizdi, yaşama ilişkin hiçbir alayı, hiç bir büyüklüğü ve hiçbir köleliği reddetmeden, yukarıdan aşağıya yaşama katılıyordum.