Nefsin;
Tabiri caizse; kıvıran, daima kaçıp giden tabiati onun neredeyse hiçbir zaman terbiye edilemeyeceği sonucunu doğurur. Bu sebeple, aslında;
"Nefsi terbiye edebilmek yoktur, son nefese kadar bu yolda uğraşmak vardır. "
Zaten tasavvufa bu sebeple,
"Sulhû olmayan cenk" denilmiştir.