Bir yerde "Allah, kırık kalplerdedir" diye bir cümle okumuştum. Allah kalbi kırıklardan eylemişti beni ve gönlüme dokunmayı dilemişti. Bundan daha büyük hediye mi olurdu! Sırf bunun için bile şükretmeye, sabretmeye, tevekkül etmeye, sevmeye ama koşulsuz, bencillik etmeden, yarattığı herkesi ve herşeyi sevmeye değmez miydi? Değerdi elbette! (S:93)