Demem o ki okumak isteyene, hiçbir şey engel değil. Yeter ki isteyin. İnanın. Kendinizi sevin. Aileniz için savaşın. Bu yollarda size destek çıkan, yardımınıza koşan muhakkak olacaktır. (S:58)
Zor olan engelimiz değil, çevremizdeki insanlar. Sen yapamazsın, sen yorulursun, sen kimseye faydalı olamazsın gibi ön yargılar duyuyoruz. Fakat hiç pes etmiyoruz. Daha çok güçleniyoruz. (S:65)
Uçmak için kanatlara ihtiyacımız yok. Eğer istersek ruhumuzla dans eder, aklımızla yürür, kalbimizle uçarız. Bedenimiz değil, benliğimiz bizi var eden. Görünüşüm hissettiklerimin aynası değil! Beni hissetmek, duymak istiyorsan benim gözümden bak, benimle yürü, benimle uç! O zaman eşit olacağız. (S:77)
Ümitsizlikten sonra nice ümitler, karanlıkların sonunda nice güneşler var." Mevlana
Akkız, engelini (parapleji) aşmaya çalışan, mücadeleci ve güçlü bir genç kız.
Günce içerikli bu kitabında, engelini, okulunu, yaşadıklarını ve bugüne nasıl geldiğini anlatmış. Engelin aslında kafalarda olduğunun ayırdında olmasına sevindim. Çünkü onunla aynı fikirdeyim.
Azmi ve başarısı daim olsun.