Gülbahar Kosunan
@Gulbaharksn17
Seni düşündüğüm için yaptım.1000Kitap
Merhba sevgili okurlar. Bu incelemede Horace McCoy’un kaleme aldığı çevirisini de Serkan toy’un yaptığı “Atları da Vururlar” adlı kitabı sizlerle paylaşacağım. (Spoiler) Yazar aslında kitabın başında nasıl bir sonla karşılaşacağımızı belirten bir girişle başlamış yazmaya. İyilik yaptığınızı düşünerek bir mahkemede yargılanıyorsunuz. Bir yaşama son veriyorsunuz ve bunun gerçekten karşıdaki kişinin iyiliği için olduğuna inanırken kılınız bile kıpırdamıyor, gözünüzü kırpmadan yapabiliyorsunuz. Baş karakterimiz Robert ve Gloria’ nın kısa sürelik birlikte geçirdiği zamanını okuyoruz. Bir amaç için bir araya geliyorlar ancak bir o kadar da birbirinden uzak iki karakter. Robert hayatın bir gayesinin olduğunu, hayal kurarak ilerde belli bir yere geleceğini düşünen biriyken; Gloria ise (belki de hayatı boyunca başına gelenlerden dolayı) karamsar, melankolik, yaşamayı severken bir yandan da intihar girişimine rağmen ölümden korkan birisi olarak karşımıza çıkıyor. İkisinin anlatıldığı hikayeden çok kitabın sonu beni geçmişe götürdü. Hayatımızın anlık duraklarından o kadar beklememize rağmen bir otobüse binip gidemiyoruz. Orda öylece durmuşuz da; o görüntü, o anlık yaşam aslında bizimle birlikte büyümüş. Robert’ın küçüklüğünde şahit olduğu o görüntü iyiliğin bir nefesin dünyada son kez verilmesi kadar basitleşmişti. Çünkü dedesi; bir canın her ne kadar konuşamıyor, bize derdini anlatamıyor ancak bize göründüğü haliyle, onun yerine karar verip acısına son vermeyi iyilik olarak gösteriyor. Robert bu düşünceden yıllarca çıkamıyor ve atları da vururlar diyerek Gloria için en iyisine karar veriyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan olarak ne kadar güzel duygulara sahip olduğumuzu günümüzün ilerleyen teknolojisinde her yönden çok değerli ve içten bir anlatımla hissettiren bir kitap oldu benim için. Tutkuların derinliği, anlayışlarına inceliğine sahip olma büyüsündeydi kitabın akışı. Bir o kadar sade ve sürükleyiciydi. Bir mutluluğun her şeye bedel olduğunu, gözünü kırpmadan her şeyi yaptırabileceğini, hisleri duyabilmenin bir yaşamdan vazgeçecek kadar kalbimizi tesir altına aldığını düşündüren ve beni bunun gerçekten olabileceğine yeniden inandıran bir eserdi.
Kendimizden çok; bizimle yaşayanların, sevdiklerimizin hayatına dokunmak, ne pahasına olursa olsun bir mutluluğu görebilmek benim için hep nefes alışımın bir amacı olmuştu. Kitabı okurken, anlatılanlarla düşüncelerimin arasındaki nefes uyumu beni daha çok içine çekti. Yazarın dediği gibi: “Birçok insanın bakışları yerine tek bir kişinin gözleri, mutlu bir yaşam için yeterdi.” 
Binlerce Mavi
Binlerce Mavi