Farz et ki; buldun kış içinde baharı
Rüzgar yine ılık ılık esmektedir
Aynı şehirde, aynı deniz kenarı
Köpükler, dalgalar ve sonsuz mavilik
Tekrar yaşıyorsun hatıraları
Çok sıkılırsın, bunalırsın gökyüzüne bakmak istersin ya işte o gökyüzündeki nefessin. Solmakta olan bir çiçeğin güneşe ve yağmura duyduğu susuzluğun vücut bulmuş halisin. Kurak topraklardan rengarenk çiçeklere kavuşmaya hasret gibisin.
Siz hiç bir fotoğrafa bakakalıp ağladınız mı?
Ben ağladım. O anın ihtişamına, o anın renklerine, o anın güzelliğine. En zoru da uzaklığına... Kalbinizde hissedersiniz, aklınızda yaşatırsınız ama dokunamazsınız. Size ait olduğunu bilirsiniz, size adandığını. Ama hep bir
'ama'vardır. Mesela: Fotoğraf karesinin içine ışınlanmak istersiniz ama sadece izlersiniz. Elini tutmak istersiniz ama sadece fotoğrafı elinizle okşayarak hissedersiniz. Öpmek istersiniz ama dudaklarınız yarım kalır. Sizin olduğu için gülmek istersiniz ama sevgiden ağlarsınız. Yine de büyüsüne kapılıp gidersiniz. Ben çok güzel bir büyüye kapılıp gidiyorum bugün. Bugün değil her gün.
daha az