Uçsuz bucaksız gökten gözünüzü ayırmadan bakarken, her nedense düşüncelerinize, duygularınıza, yalnız olduğunuz bilinci uyanır. Kendinizi umarsızlık içinde yalnız ,en yakınınız saydığınız kimselerden uzak , çok uzak bulursunuz. Koca evrende değersiz bir varlık olarak görürsünüz kendinizi. Binlerce yıldır gökyüzünden bakan yıldızlar, insanın kısacak yaşamını umursamayan , bilinmeyenlerle dolu gökyüzü ve karanlık ; siz onlarla göz göze gelip anlamlarını çözmeye çalıştıkça suskunluklarıyka içinizi ezerler . İşte o anda , mezarda bizleri bekleyen yanlızlık aklınıza gelir ; yaşam gerçeği , ölümün korkutuçuluğu , umarsızlığıyka beyninizde çakar.