Gülcan Dönmez

Gülcan Dönmez
@GulcanDonmez65
#Okumak özgürleştirir.
Hemşire
25 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı

Gülcan Dönmez

, 2025 okuma hedefini ekledi.
2025 OKUMA HEDEFİ
0/50 kitap - %0 tamamlandı
Henüz kitap okumadı
50 kitap
0 sayfa
0 inceleme
0 alıntı
Reklam
Sonra birşey oluyor, değişiyorsun. Dünyaya bakışın, insana bakışın değişiyor. Kelimeleri kısaltıyorsun, insana inanmayı azaltıyorsun, eşyaları sadeleştiriyorsun. Kalabalıktan kaçıp, oluşturduğun minimal hayatı tercih ediyorsun. Kendi halindeliğin dışında bir hayatı istemiyorsun. Süsün ardındaki çirkinliği gördüğün için gösterişsizliğin çerçevelediği saf güzelliğin peşinden koşuyorsun. Birşeyler oluyor ve artık eski sen olamıyorsun..

Gülcan Dönmez

, bir kitap okudu
Puan vermedi·64 syf.·
2024 15. kitabı
Ahmet Mithat Efendi
7.5/10 · 2.288 okunma
Hikâyen nasıl bir evde, kimin kucağında başladı bilmiyorum, çocukluk yaraların ne kadar derin, ne kadar kanıyor tahmin edemiyorum ama bir şeyi çok iyi biliyorum. Hiçbir hikâye başladığı gibi bitmek zorunda değil, bir ihtimal daha var her zaman. Ne olur alışık olduğun ilişkiyi arama karşına her çıkanda. Çocuktun, koruyamadın belki kendini şiddetten ama yetişkin senin çocuk sana en büyük borcu dayaktan korunman. Her ne sebeple olursa olsun lütfen canını yakmalarına izin verme, kurtarılmak istemiyorum, bana karışmayın, rahat bırakın beni deme. Sana el uzatmaya hazır olanlara sırt çevirme, susma artık şiddete. Şiddete tanık olan, uğrayan her çocuk bir süre sonra şiddeti normalleştirir ve annesinin kaderi kızına geçti derler sonra. Halbuki kader genetik geçişli bir hastalık değildir anneden kızına geçen. Kader boyun eğilmesi gereken, değiştirilemeyen bir şey değildir. "Biz her insanın kaderini kendi çabasına bağlı kıldık," der Yaradan. Lütfen benliğine yapılan bu en büyük saygısızlığa daha fazla göz yumma. Siz isterseniz baştan yazarsınız hikâyenizi, bu da terapi ile mümkün. Lütfen kendinize bir şans verin, terapiye başlayın ve bitirinceye kadar yarım bırakmayın. Bir terapist yardımıyla ışık tutun çocukluğunuzun canavarlarına ve karanlık tünelde kurtarılmayı bekleyen o yaralı çocukluğunuza. Çabanıza değecek, söz veriyorum ve tünelin ucundan bildiriyorum: Hadi gelin artık oynayalım, buralar günlük güneşlik.