Artık yeni ve kocaman bir yaran var senin; ömrünün sonuna kadar taşıyacaksın bu yarayı; acısı hafifler zamanla, gel gör ki bazen ilk günkü kadar yakar seni, yıllar sonra bile. Bırak acıtsın oğlum, acıdır insanı insan yapan.
ama saatlerce, kilometrelerce yürüdüm; amaçsız, hedefsiz, menzilsiz. Yürümenin felsefi bir yönü vardır. Yürümek sadece bir yerden bir yere gitmek değildir, bir durumdan başka bir duruma, hale geçiştir; ağır işleyen bir ışınlanma, zamanda bir sıçrama, mekandan ve onun etkilerinden kopuştur.