Eski sevgililer bazen kalbimizin en dar, en ince kılcal damarlarından sızar; yılların tuzuyla birleşen gözyaşı kanallarına, içimizde bıraktıkları o boşluğa yerleşirlerdi. Adına özlemek denilen, unutturmayan o ıslaklık... Ne kadar istersek isteyelim çekip gitmezdi
Yeni sevgililer çıkmaz sokaktı; eskilerse çoktan kendi cehennemlerinde yanıp kül olmuştu.
Kimse bilmezdi: Eski sevgililerin, pişmanlıklar, özensizlikler, ihmalkârlıklar içinde yandığı o devasa ateşi söndürmeye dünyanın bütün suları yetmezdi.