Gül Demirtaş

Gül Demirtaş
Eski sevgililer bazen kalbimizin en dar, en ince kılcal damarlarından sızar; yılların tuzuyla birleşen gözyaşı kanallarına, içimizde bıraktıkları o boşluğa yerleşirlerdi. Adına özlemek denilen, unutturmayan o ıslaklık... Ne kadar istersek isteyelim çekip gitmezdi
Reklam
Bazı aşklar, giderken yanlarında güzel sözleri de götürüyordu..
Dünyaya öfkemi kusarken, bir daha kimseye ihtiyacım olmayacakmış gibi herkesi çevremden uzaklaştırmıştım.
Yeni sevgililer çıkmaz sokaktı; eskilerse çoktan kendi cehennemlerinde yanıp kül olmuştu. Kimse bilmezdi: Eski sevgililerin, pişmanlıklar, özensizlikler, ihmalkârlıklar içinde yandığı o devasa ateşi söndürmeye dünyanın bütün suları yetmezdi.
Tanrı göklerde bir yerde oturup insanın kaderiyle oyun oynamaktan keyif alıyordu sanki.
Reklam