Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu kıza çocukluğunda sevgiyle, şefkatle dokunan, onu kucağına alan, sarılan, öpen birileri olmamış ki ... Böyle dokunulmadan büyüyen çocuklar sonradan ne kendileri başkalarına dokunmak ister ne de ona dokunulmasından hoşlanır.
"Sen ne istiyordun?"
"Onun beni sevmesini..."
"Seviyormuydu sence?"
"Sevgi neyle ölçülür, bilmiyorum ki...."
Annesi tarafından korunmayan çocuklar bir süre sonra kendilerini korumayı öğrenir. Ne hüzün verici bir durum! Çocukken kendini korumak zorunda kalan çocuklar bazen hayatta çok başarılı olabiliyor, kendi ayakları üstünde durmayı çabuk öğreniyor. Ancak, hayata inancı kalmayan bu çocukların içindeki boşluğu ve yalnızlık duygusunu hiç bir şey dolduramıyor.
Kader
"Sen memnun musun sana yazılan kaderden?"
"Bana hiç soran olmadı ki.... Sanki hayat benim değil,onların."
"Sen peki, sen sahip çıktın mı hayatına?"