Gülizar
@Gulizarrrr
Küçük kız, hayalperest ruhuna fanus görevi gören yetişkin bir bedenin içinde var olmayı sürdürüyordu.
Şu anda okuduğu kitap
'hayatın mucizesi, esrarı, yazgısı, kaderi, çilesi ve teri buydu. kim neyi arıyorsa onun tuzağına da yem oluyordu."
Reklam
Gitmek isterdim.
Odamdan, şehrimden, kendimden. Belki bir deniz kenarına, bir uçurumun dibine belki de bir gökdelenin en tepesine. Her şeyden uzak. Gökyüzüne yakın, yıldızlara yakın. Belki etraf zifiri karanlık ama içimizdeki o lunaparkın ışıkları yanık..
Kuytu bir tesiste bayat çay, sigara eşliğinde varacağım yerin de çare olmayacağını idrak ettiğim yalnız yolculuk hissi var üzerimde, epeydir.
Uzayan kısalan saçlardan, sana ait olmayan anlardan,
gitmediğin yollardan yorulmadın mı?
canım,
birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sevmek lazım.
his boşluğu ve iç burkulması diye bir şey varmış.
çok sevince anladım.
hayat, o evde yerin yok diyor. yerini bil.
evdeki ve sokaktaki tüm savaşları kaybettiğim yerdeyim.
hala güzel olduğunu bilmeden, güzel duranı seviyorum.
ellerini takip ediyorum, hâlâ.
elin ısısıyla kalbin ısısı birbirine ne yakınmış.
kalp sıkışıyor, el buz.
yüzümü yağmura uzatsam geçecek diyorum.
geçmiyor.
ev buz.
anlamaktan yoruldum.
sarılmaktan.
sen, o evde - sarılmaktan korkanların en uzağında dur, olur mu?
öyle birine aşık ol ki, her şeyi unut. dans etmeyi hatırla.
birini pencere kenarına çiçek koyacak kadar sev.
Yürüdüğün yollar, yaşadığın olaylar hayatın sana sunduğu sınav ya da mucize. Hiçbiri öylesine yaşanmıyor. Öğreneceğin ve öğrendiğin her şey bugün ki senin mimari, geçtiğin sınavların eseri. O yüzden yaşadığın ne olursa olsun, ümidini yanından ayırma. Kendin olmaktan asla vazgeçme.