İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler. yaşanması gerekeni belirler yanına çağırır ve bırakmaz insan böyledir. Yaptığının vahim olduğunu ilk andan itibaren bildiği halde yine de yapar insan ve kaderi birbirine tutunurlar birbirlerini çağırırlar ve şekillendirirler kaderin hayatımızı gizlice girdiği doğru değildir.Hayır bizim açtığımız kapıdan girer ve ondan daha da yaklaşmasını isteriz. Hiçbir insan çelik gibi bir meşruiyetle kendi varlığından karakterinden kaynaklanan bir musibeti eylemler ya da sözlerle çevirecek kadar güçlü ve zeki değildir.