Bu dünya değişmez bu karıncalar bu filler değişmezler piyeslerinde şiirlerinde türkülerinde romanlarında hikayelerinde hep bunu söylüyorlardı karınca karıncanın kurdudur bu dünya ölümlüdür sonu yokluktur bu dünya bu kötü alçak pis dünya yaşamaya bile deymez diyorlardı karıncayı bir tek mutlu edecek tutun filler sultanı için canını vererek çalışmak gene çalışmak gene çalışmak Filistan için karınca kardeşlerine canlarini vermeleridir
Bunlar birbirlerini sevmeye Başladılar mı sevginin olduğu yerde birincilik barınamaz korku aşağılama barınamaz zinhar sevgiye izin vermeyeceksiniz bunlar birbirlerini sevmeyi öğrenirlerse bizi de filleri de erinde geçin de yenmenin bir yolunu bulurlar
Birincilik ateşini korkuyla birlikte körükleyeceksiniz onların hepsi biz kardeşiz yoldaşız derler aldırmayacaksınız onların çoğunun içinde bir bireycilik ateşi sonsuzca yanar karıncaların birbirlerine düşmanlığı bireycilikten doğar ölüm yılgınlık sevgisizlik bu bireycilikten doğar
Sarıcalar da durmadan başlarına gelenleri anlatıyorlar şu fillerin bize yaptıklarını insanoğlu insan oğluna yapmamıştır diyor kırmızı sakallarını yüreklerini dağlıyorlardı