Gülşah Tombuloğlu

Gülşah Tombuloğlu
@Gulsantombuloglu
Öğretmen
ODTÜ kimya
KdzEreğli
40 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
8/10
·84 syf.··
2025 26. kitabı
Melisa Kesmez‘in Çiçeklemeler adlı kitabını okumuştum ilk önce ve bu kitabı bitirir bitirmez hemen ikinci bir kitabı olup olmadığını internette aramıştım. küçük yuvarlak taşları görür görmez hemen siparişini verdim gelir gelmez ise bir gecede bitirdiğim bir kitap oldu benim için. Duru ve sürükleyici bir anlatımı var. Her ne kadar kitapta Nergis (anne )Mehmet (baba )ve Elif kızları ana karakter olsa da bu ortak çemberde Gulsum adında hayatımızda olmasını hepimizin isteyeceği bir arkadaş olan Gulsum karakteri de var ve Elif’in eşi ‘ben güzel şeyleri hatırlamamayı sectim ‘diyen Evrende var. Bir ailenin kopuş öyküsü içinde aşkı ,sevgiyi ,sorumluluk almayı ,fedakarlığı gözler önüne seriyor. Elif Annesi Nergis’i eleştirirken yıllar sonra eleştirdiği annesinin yaptığı şeylerin aynısını Elif’in de yaptığına tanık oluyoruz. Yarım bıraktıklarımızın yüreğimizdeki sızılarını sorgulatıyor. ‘Bir şey arıyorum hayatımın karmaşası içinde ,sokak sokak dolaşıyorum ,ne aradigimi bilmiyorum ,nitekim de bulamıyorum ‘diyen Nergis’i yürek burkan Öykü üsü. Kitabı bitirince siz de içinizde biriktirdiğinizniz küçük taşlarla (hayatın içinde olan küçük ama derin anılarla )kala kalıyorsunuz. Geçmiş Aslında geride bıraktıklarımız mı ?yoksa bir gölge gibi hep yan yana bizimle mi….
Alıntı
Küçük Yuvarlak TaşlarMelisa Kesmez · İletişim Yayınları · 20226,7bin okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Onu sevmiştim, bir insan bir başkasını bu dünyada böyle nadir severdi. Sana iyi gelmeyeni nasıl seversin? Sokakta mı buldun kendini? Bu nasıl birini attı böyle?
Normal şeyleri sıkıcı bulunduğu bir devre denk geldik sanırım. Müthiş bir oburluk çağı. Yeni insanın nefsi doymuyor. Sıradannı tükettik. Mutluluk dediğimiz şey sadece anlık. Lunapark treni gibi hızla çıkıp hızla inilen bir yer mutluluk… 63
İnsanla insanı bağlayan yegane şeyi sevmekten başkası değildi .ne olursa olsun bir insanın eskimeyen ,durduğu yerde kıymetlenen, olanı biteni unutturan bir sevgiyle sevebilmek varbileceğin en üst mertebesiydi bu işlerin
Sayfa 41·Kitabı okudu