Gülse
@GulsesBooks
Her nereye baksam evvela senin orada olmayışını görüyorum
Üstelik her şey neden sonuç ilişkisine bağlıysa, özgürlük nedir? Birey olarak irademiz ne olacaktır?
Spinoza ilginç bir yanıt verir bu soruya; özgür insanın, zorunda bırakıldığı gerekliliklerin farkında olan kişi olduğunu söyler: "İçimde, beni bir şeyleri istemeye iten bir güç var ve benim bu güç üzerinde fazla bir egemenliğim yok. Gördüğüm kadarıyla, sadece anlama yeteneğim üzerinde bir egemenliğim var. Ama eğer anlayabilirsem, zihnimi de değiştirmiş olurum. Zihnimi değiştirirsem de hayatımı."
Sayfa 28 - Mundi
Reklam
Hayatım o sırada, denizin ortasında bir kayık. Ağacın kurtlu meyvesi. Kuruyan yağmur tanesi. Lunaparkta bir kör. Kırpılamayan göz. Kapanmayan ağız. Köksüz bir ağaç. Rüyasız bir uyku gibiydi.
Böyle yenileniyordu demek ki Prometheus'un ciğeri. İnsan defaatle ölüyor fakat umudu tam manasıyla ölmüyordu. Binlerce sene geçmişti bu farazi hikâyenin üzerinden. Sonsuz bu döngünün içerisinde, kartallar bir noktada yerlerini ateşli silahlara bırakmışlardı. Şamanlar baytar, şairler kurye olmuşlardı artık. Düşük kaliteli bu dönüşümün içerisindeki her yeni hamle, zincirleme bir başka reaksiyonu tetikliyordu. Bazı insanlar bu duruma kelebek etkisi, bazıları kader, bazıları ise karma diyordu. Aşk değişmiyordu bir tek. Aşk her zaman aşktı. Boktan bir mahalle salonunda amatörce oynanan bilardo oyununa benziyordu hayat. Bazılarının şansı yaver gidiyor, vurduklarını deliğe sokuyorlardı. Bazıları durmadan ıskalıyor, dandik bir hayat yaşıyorlardı. Necip ve Prometheus gibilerse, içeri sokmamaları gereken topları ısrarla soktukları için tekrar tekrar kaybediyorlardı oyunu
Reklam