Gülsima
@Gulsima15
23 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Beni bırakıp gitmeseydin, belki unuturdum seni.
Sayfa 58
İnsan cesareti seçemezse kurban olmayı kendiliğinden seçmiş oluyordu. İnsan mağdur olmanın suçsuz olmak anlamına geldiğini soruyordu. Oysa mağdur olmak, suçsuz olmak değildi.
Sayfa 46
Birini bir zamanlar sevmiş olmak insanın içinde iz bırakıyordu. İnsan o kişiyi artık sevmese bile iz kalan yer acıyordu.
Sayfa 31
Birilerini kötülükten korumak büyük cambazlıktı, denge işiydi. Denge, adı üstünde, çok hassas bir şeydi. Patlamamış bir kara mayınının üstüne basmak gibiydi. Yanlış bir hareketle havaya uçardın. Paramparça olurdun.
Sayfa 30
Delirmemek için ilaç alıyordum. Delirmekten kastım, aklımın başında olmayışı değildi. Aksine, aklım fazlasıyla başında olduğu için delirmekten korkuyordum. İyice gerilmiş bir lastiğin kopması gibi ikiye bölünmekten, iki ayrı yöne şiddetle savrulmaktan, parçalarımın duvara çarpmasından korkuyorum.
Sayfa 22