Ey dünya, şimdi tasımı tarağımı toplarken sana kendimden bir yüz bırakıyorum. Gel helalleşelim giderayak. İnkâr etmem, ikbal de devlet de benim haneme yazılıydı ama bana öyle geceler yaşattın ki ruhum ağzımdan fırlayacak sandımdı.
Reklam
Kaç gözyaşı var omzuna attığım şalda? İçime sığdırmaya çalışıyorum, başaramıyorum.
Küskünlük de var kalbimde pişmanlık da. Hâlâ küle dönmedim hâlâ yanıyorum. Hiçbir şeyden vazgeçmedim hiç kimseyi affetmiyorum.
Çok derine inmek vurgun getirdi, iyilikten de doğruluktan da yoruldum. Hiçbir şeye eyvallahım kalmadı.
Kim çetrefil cümlelere yeniden döndürebilir bu dili? Hangi yaramdan sarsarak kendime getirir beni? Kim toplar, kim çıkarır, kim sağlar beni?
Reklam