Nigar Hanım günlüğünün bir yerinde
"Kimseye kırgın değilim fakat içimi derin bir acılık kaplıyor," diyordu. Tam olarak öyleyim.
Herkese yetecek kadar gözyaşım herkese yetecek kadar tebessümüm var.
Ya Rabbi! Ben içtiği suya, yediği lokmaya, giydiği hırkaya şükreden biriyim. Bilirsin,öyle, senin adını unutmuşlardan değilim. Dilimden taşanda kusur varsa affet ism-i rahmanınla,esirge ve bağışla; ama bu dünya bana zor geldi.
Hayvanların konuşacağı gün var ya! Veyl ki veyl!
Hayvanlara eziyet etmek iyi değildir, acısı bir gün bir yerden mutlaka çıkar.