Açgözlüdür insan,hoyrattır. Ödediği bedel her defasında artsa da unutkandır. Bu şeytani enerjiyi durduracak yegâne ise hikmettir. Hikmet, varlığın özündeki düzeni görebilme ve o uyumun dışına çıkmama basireti.
Bugünkü doymazlıkların temelinde insanın kendisine muhabetle değil de tapınarak yönelmesinin payı en büyük.
Dünyayı böyle mi devraldık? Böyle mi iade edeceğiz? Utanmayacak mıyız?
Ağaçlar kesilmiş,deniz doldurulmuş. Dal yok, yaprak yok,su yok,ağaç yok. Gökdelenler rüzgârda salınmaz. Pencereden dışarı bakarken havanın rüzgârlı olduğunu anlamak için naylon bir torbanın uçmasını beklemek ne acı.
Ben manzaraların çabuk değiştiği bir ülkede, betonlaşmış bir şehirde yaşıyordum. "Gecekondu"nün zıddı istikamette "geceuçtu" ilkesince meselâ bir sabah uyandığımda denizimin kıyısını yerinde bulamıyordum.