Ama acı, yaman bir yoldaştır; yolların, geçitlerin ve durakların birbirine geçtiği idrak hengâmesinde. Tuhaftır yoldaşlığı. El verir, seni taşır; elinden tutturur, kendini taşıtır. Sırtına biner, tek başınasın der; göğsüne çöker, benimle varsın, deyip sana bir başınalık vehmi yaşatır.