"Evlerinizi vezüv yanardağının kenarına inşa edin."
Bir insanın kendisiyle yaşadığı tehlikenin derecesi Nietzsche için tüm yüceliklerin tek gerçerli ölçütüdür.
Her şeyin söz konusu olduğu bu yüce oyunda, ancak herşeyi masaya yatıran sonsuzluğu kazanabilir. Ancak kendi yaşamını tehlikeye atan biri, topraktan yapılmış boğucu biçimine sonsuzluğun değerini verebilir.
Ve sonra:
"İnsan hakikatin ne kadarını kaldırabilir?"
Bu cesur düşünürün yaşamı boyunca sorduğu soru bu olmustur.
Sadece ızdırabın kendisi biliş halini yaratıyor. Sadece kalıtsal yoldan edinilen ve asla sardılmayan o güçlü sıhhatin içi boştur Ve o hiçbir şeyin farkında olmadan memnunluk halini sürdürür. Bir şey istemez, bir şeyi sorgulamaz. Bu nedenle sağlıklı insanlarda psikoloji yoktur. Bütün bilgi ızdıraptan doğar. “Izdırap her zaman sebepleri sorgular, oysa keyif daha çok, olduğu yerde durmaya Ve geriye bakmamaya meyillidir”