Aziz Bey’in sokağın sonuna doğru yürüdüğünü gördü.Beyax gömleğinin örttüğü sağ kolu gecenin karanlığında hazin bir beyaz leke olarak ağır ağır uzaklaşıyor,bu elin ucundaki kostüm kolu yere değiyordu.
Şişeler boşaldıkça çehreleri gibi ruhları da değişennasıl davranacakları kestirilemeyen…sarhoşları eğlendirmeyi gözünde iki paralık değeri olmayan bu gürültücü güruhun gönlünden kopan bahşişe(!) razı olmayı,musikiyi sarhoşların eline verilen bir oyuncağa çevirmeyi bunun içşn arada bir çoşkulu havayı artırmayı ve bir dilenci (!) gibi bu garip eğlencenin karşılığını beklemeyi gerektiren kıymet bilmez,vefasız ,NANKÖR bir mesleğe adım atması…