Güven Değirmenc
@Guven4175
Yolu rastgele yürürsen ömür olur,
Denginle yürürsen şiir olur.
7 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Raskolnikov’un Üstinsan Kuramı
Puan vermedi
Dostoyevski’nin Suç ve Ceza romanından alınan bi bölümde edebiyat tarihinin en ünlü felsefi tartışmalarından biri olan "Raskolnikov’un Üstinsan Kuramı"nın özüdür.
1. Metnin Özeti
Tartışma, suçun kaynağı üzerine başlar. Razumihin suçun sadece "çevre" (sosyal koşullar) etkisiyle işlendiğini savunan sosyalist görüşe tepki gösterirken, Müfettiş Porfiri Petrovic konuyu Raskolnikov’un bir dergide yayımlanan makalesine getirir.
Raskolnikov, makalesindeki düşüncelerini savunmak zorunda kalır ve insanlığı iki ana gruba ayırdığını açıklar:
Sıradan İnsanlar (Sürü): Yasalar uyan, görevi sadece çoğalmak olan ve mevcut düzeni koruyan muhafazakâr çoğunluk.
Olağanüstü İnsanlar: Topluma "yeni bir söz" söyleyen, insanlığı ileriye taşıyan liderler ve dâhiler (Napolyon, Newton, Hz Muhammed gibi).
Temel Argüman: Raskolnikov'a göre, eğer büyük bir buluşun veya toplumsal ilerlemenin yolu bir engel (veya bir insan hayatı) tarafından tıkanıyorsa, "olağanüstü" kişi bu engeli aşmak, hatta kan dökmek hakkına sahiptir. Bu bir suç değil, insanlık adına bir zorunluluktur.
2. Raskolnikov Haklı mı?
Bu metin üzerinden şu üç ana eksende fikir yürütebiliriz:
A. "Amaç Araçları Meşru Kılar mı?" (Makyevelist Yaklaşım)
Raskolnikov’un mantığına göre, bir Newton’un binlerce insanı feda etmesi, eğer insanlık o bilgiyle milyonları kurtaracaksa kabul edilebilirdir.
Eleştiri: Burada tehlikeli olan şudur: Kimin "olağanüstü" olduğuna kim karar verecek? Her katil, kendisinin bir "Napolyon" olduğunu iddia ederek suçunu meşrulaştırabilir. Bu, toplumsal düzenin tamamen çökmesi demektir.
B. Vicdan vs. Yasalar
kitapta Porfiri, Raskolnikov’un "resmi olmayan bir hak"tan bahsettiğini vurgular. Yani bu, devletin verdiği bir hak değil, kişinin kendi vicdanında bulduğu bir haktır.
Düşünce: Raskolnikov,