AYŞA
@Gyuliskimi
298 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Dünyanın nehir kenarlarına kurulmuş bütün savaş cepheleri düşünüldüğünde, okyanuslar insan kanıyla beslenen balıklarla doluydu. Ve ben de otelimin bahçesinde oturmuş, onlardan birini yiyordum.
Reklam
Bir gün mutlaka paraşütle atlayıp bulutların içinden geçmeliyim.. dünyaya bir yağmur damlası gibi düşmek için...
Yüzlerce insanın, bir pirana sürüsü gibi, tek bir çocuğun başına üşüşüp etini lime lime ettiklerini de gördüm, bir kadının saçlarından sürükleyip saatlerce tecavüz ettiklerini de...
Yalnızlığım, bir tilki tuzağıydı. Hayat tarafından avlanmıştım ve avcının gelip beni almasını bekliyordum. Morfin sülfat gibi, yalnızlığın da aşırı bir dozu vardı ve ben orada yaşıyordum...
Reklam