Şaşırtmamak için kimseyi, sürüp giden “şeyleri”, şeylerin ilişkisini, alışverişini bozmamak için saklamalıyım kendimi. Çünkü biliyorum derin deneyimlerle, şaşırmak saldırının ilk adımıdır. Saldırıya ayarlı varlıklar, neşeyle anlamak için bir neden değil, saldırı için bir işaret sayarlar şaşılası olanı.
Sen içini çıkarıp vermek istiyorsun başkalarına. Başkaları da bilsin, sana baksınlar diye… değil. Sen gibi baksınlar dünyaya diye.
Çünkü orada baktıkça, tanıdıkça, anlattıkça çoğalan, gerçekleşen bir acı var.