Gözde Sarı
@Gzdsr53
Şu anda okuduğu kitap
Yeşeren tabiat değildi sadece. İnsan, yaprakların yeşermesi, çiçeklerin açması ve böceklerin hareketlenmesi ile yani doğanın canlanması ile yeniden yaşama sevinci ile dolar hee kış sonunda.
Yalnızlık insanın doğumunda ve ölümünde var olan gerçekti. Yalnızlığın insanın iç dünyasına ayna tutacağı benliğini iyice tanıyacağı bir dönem olması mümkündü elbette.
İnsan yaşadığı ortamın bir şekilde mahkûmu oluyor.
Yine aklına âyetlerin söyledikleri ve gönlüne manasının rüzgârı değiverdi. Bir topluma yaşadıkları dolayısıyla bir musibet gelecekse o topluca inebilirdi. Zalim zalimliği dolayısıyla helak olurken mazlumlar da hak namına mücadele etmedikleri için azaba uğrayabilirdi.
Bu zamanında bir Selahaddini olacak mı acaba?