Şu an saat gece 12. Ne yapabilirim şu an? Yatabilirim. İnstagram'da reels kaydırabilir ya da birkaç gün önce okuduğum Atomik Alışkanlıklar kitabına inceleme yazabilirim. Seçim benim.
Ne yaparsam yapayım az buçuk aynı kapıya çıkacak. Bir gecelik geç yatsam sabah biraz uykulu kalkarım, hepsi bu. Yarım saatlik reels kaydırsam yarım saat vaktim ölür, bu da günümü fazla etkilemez. Hem atom mu parçalayacağım canım? Kitap incelemesi yazsam, üç beş okur beğenir, unutur, gider. Tekil seçimlerimin sonuçları arasında pek bir fark yokmuş gibi görünüyor. "Bir kereden bir şey olmaz." Öyle mi?
Ya ben bunu alışkanlık haline getirirsem?
Bugün, yarın ve sonraki günler geç yatıp melatonin seviyemi düşürürsem birkaç yıl sonra daha hızlı yaşlanmış ve kansere davetiye çıkarmış olurum. Her gün yarım saat reels kaydırsam -maalesef sıkça yapıyorum- bir yıl içerisinde bir hafta -kesintisiz, yeme, içme, uyuma yok- sadece reels kaydırmış olurum. Öldürdüğüm 1 hafta! 52 hafta içerisinden 1'ini öldürür mü bir insan? Bunun yerine her gün yarım saat kitap okusaydım, dakikada 1 sayfa hızla 10 bin sayfa okumuş olacaktım. Her birine de inceleme yazsam, sadece bir yılda bir külliyat oluşturmuş olurum.
"Bir kere"den neler oluyor, görüyor musunuz? Alışkanlıkların korkunç bir gücü var. Bu kitap iyi alışkanlıklar inşa etmek ve kötülerinden kurtulmak için rehberlik ediyor.
Yazar, alışkanlıkların gücünden bahsettikten sonra dört yasa tanımlıyor. İyi bir alışkanlık edinmek için onu görünür kılmanız, cazip kılmanız, kolaylaştırmanız ve tatmin edici hale getirmeniz gerekiyor.
Örneğin her sabah dumbell kaldırmak istiyorsanız, dumbell'lar dolabın içinde değil de yatağınızın kenarında durmalı. "Göz görmeyince gönül katlanır" atasözünün de işaret ettiği gibi görmediğiniz, sürekli işaretini almadığınız bir