"Seni özlemenin ağır yükü altında eziliyorum şimdi. Göğüs kafesimin içinde kalbim bir kuş gibi çırpınıp duruyor. Sadece yanımda olsan, hiç konuşmasan da olur, yeter ki varlığınla beraber olayım. Kokun olsun olduğum yerde, o da bana yeter. Gülmesen de olur yüzüme, sadece bak gözlerimin içine. Sensiz hiçbir şeyden tat alamaz oldum, aldığım nefesi boğulurcasına alıyor, çırpınarak yaşıyorum. Sonra kendime "Bir insan böyle sevilir mi ? " diye soruyorum. Sonra seni sevdiğimi hatırlayıp vazgeçiyorum sormaktan. Aslında fazla söze gerek de yok, özlüyorum. Gurbette gibi özlüyorum, memleketimi özler gibi. Şimdi seni görsem, kutupta güneş, çölde su görmüş gibi sevinirim. Öyle ki sen benim ilkbaharımsın, kara kışlardan sonra hayatımı aydınlatan umutsun. Gel de çiçeklerim açsın, kelebeklerim uçsun semada. Bu özlem bitsin, bu sevgilinin karanlığı aydınlansın bir anda, senin ışığınla."
Reklam
Benim de canım var dedikçe eksilir ya candan
Sımsıkı tutundukça düşersin ya rüyalarda
Denize mavi desen de şeffaftır ya aslında
Yarını beklemek de benim için bu kadar saçma
Aklımda ne kalmak var, hem de bir yere gidip kaçmak
Artık içimi bu dünyada açmam
Kendimle baş başayım, yoksa yorulurum
Sahibiyim zamanın, elbet onda boğulurum.
14.07.2022
Puan vermedi·370 syf.·
139 günde okudu
·2022 1. kitabı
Reklam