Tecrübeye aşırı değer biçenler, bilgelikle kafa sallayıp budalaca konuşan ihtiyarlardır.
Gerçekte, tecrübe adamakıllı öğretir, ancak bu tedrisat insanın yıllarını alır, öyle ki verdiği derslerin değeri, has bilgeliğe erişmek için gerekli zamanla birlikte azalır. Sonunda ölülerin bedenlerinde yitip gider. Dahası, tecrübe, değişen âdetlerle karşılaştırılabilir; bugün başarılı olduğu kanıtlanan bir faaliyet yarın işe yaramaz ve elverişsiz hale gelir.
Allah’tan başka dostlar edinenlerin misali, kendine bir ev yapan örümcek misali gibidir. Fakat evlerin en çürüğü, şüphesiz örümcek evidir; keşke bilselerdi!
“Bu insanların seni kendi kinleri doğrultusunda gütmelerine izin verme, kendi kendine kaldığında ve Tanrı huzurunda yüzünü kızartmayacak şekilde davran!”