HSN GBKÇ
@HAKK1
Son gün olmasın dostum, çelengim, top arabam;
Alıp beni götürsün, tam inanmış dört adam.
Necip Fazıl Kısakürek
Zalımın zulmü varsa
Karamanın koyunu
Sonra çıkar oyunu
Ben artık seyredemem
Devrilesi boyunu
Zalımın zulmü varsa
Mazlumun Allahı var
Ahım seni kül eder
Vallahi billahi yar
At ölür meydan kalır
Yiğit ölür şan kalır
Kör olası dünyada
Can gider zaman kalır
Mahzuni bu rıhtıma
Yanaşıyor son gemi
Düşenin dostu olmaz
Bunu unutma emi
Aşık Mahzuni Şerif
Açlığı seversen sana üç oruç
Açlığı seversen sana üç oruç
Yarım lira borcum vardır ver Allah
Namerd kapısına eyleme muhtaç
Kerem eyle şu işimi gör Allah
Bir vakit kulunu koymazsın darda
Bir anda keşfolur yetmiş bin perde
Sen varken ahvalim demem bir ferde
Yok değil ya hazinende var Allah
Sana layık rahmetine garg etmek
Bizlere de lazım oldu fark etmek
Görünmezden sebebini halk etmek
Yok şerikin haşa sensin bir Allah
Sürekci zalimdir bilmez amanı
Fark ettim liradır dini imanı
Anladım soyacak sako tumanı
Dardan kurtaracak bir Allah
Sırrı hikmetini kıldım temaşa
Birliğini inkar etmeyiz haşa
Kafir de yalvarsa boş salman boşa
Ruhsat da bir kemter derbeder Allah.
AŞIK RUHSATİ
Görmüşüz!
Bâğ-ı dehrin hem hazânın hem bahârın görmüşüz
Biz neşâtın da gâmın da rûzgârın görmüşüz
Çok da mağrûr olma kim meyhâne-i ikbâlde
Biz hezârân mest-i mağrûrun humârın görmüşüz
Top-ı âh-ı inkisâra pây-dâr olmaz yine
Kişver-i câhın nice sengîn hisârın görmüşüz
Bir hurûşiyle eder bin hâne-i ikbâli pest
Ehl-i derdin seyl-i eşk-i inkisârın görmüşüz
Bir hadeng-i cân-güdâz-ı âhdır sermâyesi
Biz bu meydânın nice çâbük-süvârın görmüşüz
Bir gün eyler dest-beste pây-gâhı cây-gâh
Bî-aded mağrûrun sadr-ı i’tibârın görmüşüz
Kâse-i deryûzeye tebdîl olur câm-ı murâd
Biz bu bezmin Nâbîyâ çok bâde-hârın görmüşüz
Şâir Yusuf Nâbî
Ölsek de Ravza’nı rûhumuz bekler…
Bir ulü’l emr idin emrine girdik;
Ezelden bey’atli hakanımızsın.
Az idik, sâyende murada erdik,
Dünya ve âhiret sultanımızsın.
Unuttuk İlhan’ı, Kara Oğuz’u;
İşledik seni gözbebeğimize,
Bağışla ey şefî’ kusurumuzu
Bin küsûr senelik emeğimize.
Suçumuz çoksa da sun’umuz yoktur,
Şımardık müjde-i sahabetinle.
Gönlümüz ganîdir, gözümüz toktur,
Doyarız bir lokma şefaatinle.
Nedense kimseler dinlemez, eyvâh!
O kadar sâf olan dileğimizi
Bir ümmî isen de Yâ Resûlallah,
Ancak sen okursun yüreğimizi.
Suları tükendi gülâbdanların,
Dinmedi gözümüz yaşı, merhamet.
Külleri soğudu buhurdanların,
Aşkınla bağrını yakmada millet.
Gelmemiş Türkçe’de Lebid, Hassân’ın,
Yok bizde ne Bürde, ne Muallaka.
Yolunda baş veren Âl-i Osman’ın,
Lâl ile yazdığı tarihten başka.
İmkansız
Dürüstlük insana ağır yük olur,
Na mertle hedefe gitmek imkansız.
Doğruları sahiplenen çok olur,
Yanlışları kabul etmek imkansız.
Kul imtihan olur çoklukla azla,
Sararlar yaranı bir avuç tuzla,
Kimine eksiksin kimine fazla,
Nankör yüreklere yetmek imkansız.
Sona vardım dersin başa dönersin,
Baharı beklersin kışa dönersin,
Sabrınla gün gelir taşa dönersin,
Kızarsın da kadere çatmak imkansız.
Soykanim nedir ki sende ki bu hal,
Bazen körsün bazen sağır bazen lal,
Vuslatı beklersin kurarsın hayal,
Bittim sanarsın da bitmek imkansız...
Nihat Soykan