O DA YANDI BEN DE YANDIM
Derman bulunmaz yaraya
O da yandı ben de yandım
Dağlar girince araya
O da yandı ben de yandım
Keremsen aslıyım dedi
Can bağımı hedefledi
Ben yandıkça yar üfledi
O da yandı bende yandım
Şahballım yaşarken öldüm
Yüze güleni dost bildim
Ne güldürdün ne de güldüm
O da yandı ben de yandım
Ahhh Ahhh!
Biz bu sevdaya bulaştık,
Gezdik cihanı dolaştık,
Kurtarmaya çok çalıştık,
O da yandı ben de yandım
Çok kez tepeden baktılar
İkimizi de yaktılar
Dostlarım düşman çıktılar
O da yandı, ben de yandım
Yar da yandı, ben de yandım
Hilmi Şahballı
Madenciler
Kara kuyular derindir
Burda kalır madenciler
Ücreti bir aferindir
Zehir solur madenciler
Bir de kara yüzleri var
Yaşamdan hayli uzak
Kömür gibi kadere bak
Bilmem n'olur madenciler
Grizu gelir uykuda
Nice canlar yuta yuta
Biz Cennet'te, o uykuda
Toptan ölür madenciler
Dile kolay kuyu dibi
Salınır gezer sağ gibi
Bin senelik maden gibi
Fosil olur madenciler
Yeryüzünde sevda güzel
Derinlerden selam eder
Bu dünyadan kömür gider
Duman gelir madenciler
Der Mahzuni kuyu dardır
Bize kolay o'na zordur
Bir onurlu teri vardır
Bunu bilir madenciler
Hararet nârdadır, sacda değildir,
Keramet sendedir, tâcda değildir.
Her ne arar isen, kendinde ara,
Kudüs’te, Mekke’de, Hâc’da değildir...
Hacı Bektaş-i Veli
Erkek dişi sorulmaz, muhabbetin dilinde,
Hakk’ın yarattığı her şey yerli yerinde
Bizim nazarımızda, kadın erkek farkı yok,
Noksanlıkla eksiklik, senin görüşlerinde.
Hacı Bektaş-i Veli
Madde karanlığı, akıl ışığı ile;
Cehalet karanlığı, ilim ışığı ile ;
Nefis karanlığı, marifet ışığı ile ;
Gönül karanlığı da aşk ışığı ile aydınlanır.
Hacı Bektaş-i Veli