Eşine 30 yıldır aşkla yoldaş,
iki Oğluna arkadaş,
terkedilmiş küçük bir Kıza
sevgiyle, hem yoldaş hem arkadaş.
kendi halinde gelişime aç bir babayım ben.
#37650468#236090965
Şimdi ölmem bir hata olurdu. Ben, ölüm gelmeden önce her şeyimi vermek, bomboş kalmak istiyordum ki, o orospu çocuğu geldiğinde götürecek bir şey bulamasın.
Bu küçük gemi henüz limana varmamıştı. Peki, ya bu gemiciğin varacağı bir liman yoksa? O halde, sırf zevk için ya da yitirdiğim veya uydurduğum o denizin veyahut o aydınlık gök- yüzünün peşinden gitme çılgınlığı yüzünden, bir geminin içinde dolaşıp duruyordum.
Bir kez daha dibe vurma noktasındaydım. Kendi seçimim olmayan ve beni insanlarımdan uzakta yakalayan bir ölüm beni ölmekten kurtarmıştı ve bunun sevinci her türlü korku ve yaradan çok daha yoğundu. Ölmem hiç adil olmayacaktı, diye düşündüm.
Otuz yaşındaydım, ama anılarım ve ileriye doğru devam etme arasında çok fazla acı ve korku birikmişti. Ben, birçok kişi olmuştum. Kαç kimlik belgem vardı?
Tüm hayatımı hoşçakal diyerek geçirmiştim. Kahretsin. Hoşçakal diyerek geçen bir ömür. Bana ne oluyordu? Onca vedalaşmadan sonra geride ne bırakmıştım? Ya bende ne kalmıştı?