Hasan Savuk
@HASANS55
Eşine 30 yıldır aşkla yoldaş,
iki Oğluna arkadaş,
terkedilmiş küçük bir Kıza
sevgiyle, hem yoldaş hem arkadaş.
kendi halinde gelişime aç bir babayım ben.
http://1000kitap.com/gonderi/37650468
https://1000kitap.com/gonderi/236090965
E.G.M
Önlisans
Satırlarınaltınıçizerekokuyangillerden.
Samsun / Çarşamba, 27 Nisan 1977
7759 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
(DOKUNMADAN) Nermin YıldırımEdebiyat
İlk kez Nermin Yıldırım kitabı okuyorum bu kadına tek kelimeyle bayıldım. Düşünce yapısına kafa yapısına bakış açısına gerçi bu cümlelerin üçü de aynı şeyi ifade etmekte ama ben bunu tek cümle ile anlatamacağımı düşündüm. Geç Keşfettiğimi düşündüğüm yazarlardan biri. Esprili bakış açısı olayları kendince yorumlayışı ve çok eğlenceli biri olması. Hani bazı kitaplar vardır yazarını tanımazsın ama kitabına koyduğu başlık sana der ki beni mutlaka okumalısın. Kitap okurken ilk 20 sayfaya kadar geldiğimde sayısız güldüm diyebilirim. Bütün satırlarda tanıdık bir his, tanıdık bir yüz, tanıdık bir ses tuttu yüreğimden... Sonra o kadar yoğun o kadar anlamlı mesajlar vardı ki. İlk kez bir kitabın 20 sayfasına geldiğimde bir inceleme yazmam gerektiğini düşündüm. Nermin Yıldırım'ı dokunmadan adlı kitabıyla tanıdım ve tüm külliyatı da bu şekildeyse muhakkak hepsini okumalıyım diye düşündüm.
Kitaptan birazcık içerik olarak bahsetmek gerekirse.
Nermin Yıldırım’ın kaleminden çıkan hayatın içinden olan ve bize kendimizi, karakterimizi sorgulatan “Dokunmadan” isimli romanda yirmi dokuz yaşında ölümcül bir hastalığa yakalandığı haberini alan Adalet’in, hastalığının kendi suçu olduğuna inanması ve bunun neden başına geldiğini sorgulamasıyla başlar.
(Çok samimi sanki sizinle sohbet eder gibi )
Kitap ismini aslında ana karakterimiz Adalet’in etliye sütlüye karışmadan insanlara dokunmadan yaşadığı hayatından alır. Hastalığını öğrendikten sonra ilk suçunu bulmak için hayatını gözünün önünden geçiren ve sıkıcı denebilecek kadar monoton bir hayat yaşayan Adalet, tam da bu noktada yaşamı aslında sevdiğini ve ilk hatasını bulup onu telafi etmesi gerektiğine inanır. Karakterimizin bu yolculuğuna tanıklık ederken Adalet’in yer yer geçmişi ile de yüzleştiğine şahit oluruz.
Adalet’in hikayesi, kocaman
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dune serisini bir bilim kurgu olarak adlandırmak hem bilim kurguya bakış açısını daraltır hem de edebiyata olan saygıyı azaltır. Özellikle ilk dört kitap sizi satırların altını çizmeye, paragrafları defalarca okumaya ve olguların üzerine tartışmaya sevk eder. Tüm seri okuyucunun entelektüel bilgi birikiminin sınırlarını zorlar. Siyaset ve din felsefesinin orijininde; ekoloji, mitoloji, fütürizm, insan evrimi, teknoloji gibi konulara zekice değinir. Oluşturduğu latince-arapça-ingilizce-fransızca dilleriyle günümüzle bağını kopartmaz.
Dune serisinde, yüzüklerin efendisi'nin aksine kötülük ya da iyilik kavramları yoktur. Yüzüklerin efendisi'nden daha serttir. Olaylara hangi açıdan baktığınız önemlidir. İlk kitapta fremenlere acırsınız, Paul atreides'in kahramanlığına kendinizi kaptırırsınız fakat Fremen'ler merdiven altından çıkınca, o geri kalmışlık ve muhafazakarlık tüm evreni alt üst eder. Kahraman dediğiniz Paul atreides, inançlarını empoze edebilmek için 60 milyar insanı öldürmüştür. Kendisinin kıyaslanabileceği tek "KADİM KAHRAMAN" Adolf hitler'dir.
Açtığı yol açık bir şekilde insanlığın sonunu getirecektir. İnsanların peygamber olarak gördüğü adam, gün olur yanlışlarını anlar ve kafirliğe soyunur. Kendi dininin en büyük muhalifi olmuştur fakat iş işten geçmiştir. Din o kadar kuvvetli olmuştur ki artık dini kullanarak evren perişan edilir.
İlk iki kitabı Muad'dib etkisinde okuruz ancak sonraki iki kitabı II.Leto'nun etkisiyle okumaya başlarız. büyük bir tiranlık yine O'nun gözünden bize anlatılır. Altın yol vaad edilmiştir; sözde II.Leto insanlığı yok olmaktan kurtarmıştır ama kendisi de emin değildir. İnsanları buna inandırır, insanlar inanır. Tıpkı Fremenler gibi, umutları için inanmak zorundadırlar. Altın yol gerçekten var mıdır?
Bu bir kehanet, bu bir histir.
Hani bazen bazı kitaplara denk gelirsiniz iyiki okumuşum dediğiniz ve size okumayı daha da çok sevdiren bu kitabımda o kitaplarımdandır. Hani dersiniz ya altını çizmediğim tek satırı dahi kalmadı, okurken bitmesin diye sindire sindire okuduğunuz, bitince de büyük bir boşlukta kalacak olduğunuzu bildiğiniz bu kitabımda onlardan bir tanesi, ve ileriki yıllarımda muhakkak okuyacağım dediğiniz.
Geçmiş yıllarımda klâsik kitapları okurken çok kopardım olay örgüsünden bir türlü kitabın kahramanıyla bütünleşemezdim ama şimdi öyle değil insan yaş aldıkça hareketli taşlar yerini buluyor ve oraya cuk diye oturuyor yerini hiç yadırgamadan. Demek ki her kitabın sizi çağırdığı ve sizin buna kendinizi hazır hissettiginiz zaman olur.
Ve aynı zamanda her kitap her insana uymaz çünkü öncelikle ne tür kitapları ne zaman okumalısınız bunun ayırdına varabilmelisiniz eğer bir kitabın kahramanıyla bütünleşemiyorsanız o kitap size göre ya eksiktir ya da fazladır.
Size çok şey katan değerli kitaplara denk gelesiniz. Keyifli okumalar.
Eğer duygusal bir yapıya sahipseniz bu kitabın sizde de ayrı bir yeri olacak diye düşünüyorum.
Tavsiyemdir!
Bu kitap benim en uzun sürede okuduğum kitaplarımdan biri oldu. Bazen günde sadece yaklaşık olarak on sayfa okuyabildim.
Çünkü o kadar altını çizdiğim beni tarif eden cümleler oldu ki, uygulamada tam 335 alıntı yapmışım, tabi bu hepsi degil.
Kitapta bana özel cümleler de vardı, onları uygulamada paylaşamazdım çünkü onlar benim kişiliğimin anahtarıydılar, ancak sevdiceğim diyeceğim insanla paylaşabilirim bu cümleleri.
Eğer duygusal ve kararlı bir yapıya sahipseniz bu kitabı muhakkak okuyun, size çok şey katacağına eminim.
BESLEYİCİ VE ÇOK RENKLİ BİR KİTAP OKUDUM.Edebiyat
Yazar bu kitabında çevresindeki insanları yani beraber yaşadığı beraber öldüğü insanları anlatmış,
Çünkü çevremizdeki insanlar bize şekil verir biz çevremizdeki insanlardan beslenir ve etkileşiriz.
Bizler olayların ve şartların durumuna göre olgunlaşırız. Yazar çevresindeki insanları anlatırken yani kendinin etkileştiği insanları anlatırken hiç ayrım yapmamış, bütün temas ettiği insanları anlatmaya çalışmış yani hoşlandıklarını da hoşlanmadıklarını da sevdiklerini de sevmediklerini de ve onu sevmeyenlerin hayatını ayrım gözetmeksizin eleştirinin dozunu kaçırmadan ve hiç hakaret etmeden anlatmaya çalışmış.
Bu kitabında yazar diğer kitaplarına nazaran usta olduğu hiciv ve güldürü sanatını çok nadir yerlerde kullanmış mesela örnekle.
"Bizim memleket böyledir... ne kanun var, ne kanun adamı..."
"Öyledir efendim..."
"Birinin yaptığını öteki bozar..."
"Öyledir efendim..."
"Bakalım daha ne kanunlar çıkaracaklar..."
"Çıkaracaklar efendim..."
"Yok, devlet adamı yok..."
"Yoktur efendim..."
Sayfa 501
Bir terzi Peltekis vardı. Dahi idi herif. Deveye elbise yapsa, adam olurdu. Çok da tatlı cakası vardı, kültürlüydü... Müşterilerine:
- Ulan, ben ölünce ne b** yiyeceksiniz, alıştınız bana... Vallahi sizin için tek çare var, nudistler derneği kurup çıplak gezmek, derdi.
Sayfa 591
Bu yazarin okuduğum 5 kitabı.
Okuduklarım:
1. Sizin memlekette eşek yok mu ?
2. Şimdiki çocuklar şahane
3. Şimdi Avrupa
4. Bir sürgünün anıları