Eskiler, özgürdür ve köledir; özgür olabilmeleri için hem köle sahibi olmaları hem de bizzat köle olmaları gerekir. Modernlerse özgürdür ve temsil edilmektedir; özgür olabilmek için, başkaları tarafından temsil edilmek zorundadırlar. Büyük ayrım, temsil ilkesi etrafında gerçekleşir.
Jakobenler ve suç ortakları, doğmakta olan tarih disiplininin büyük hatası olarak anılacak kabahati, anakronizm kabahatini işlemişlerdir. Devirler arası kurulan paralellik homojen, farklılaşmamış bir zamansallığı varsayar. Kısacası, analoji dairesi içinde yaşayarak benzerliği ve taklidi sürdürerek eskisi gibi düşünenler, aslında en modern olma iddiasındaki kişilerdir.
Şu makul sonuca varmak da ancak Levesque'e nasip olur: "Roma Cumhuriyetinin nicedir uyandırdığı heyecanı birkaç kişide olsun zayıflatabildiysem, ihtiyarlığımda yurduma ve insanlığa layık olduğuma inanabilirim."