Ayağa kalkıp pencerenin önünde beklemeye başladım. Elimi uzattım boşluğa. Bir avuç yağmur suyu topladım gökten. İçsem, dağılır mıydı içimde ki huzursuzluk, bilmiyorum.
Yeryüzünde ne kadar az yer kapladığıma bakmayın, içimde öylesine genişim ki adım atacak yer yok. Belki de bu yüzden dışarıya ayak uyduramıyorumdur, kim bilir...